Bu kitab təkcə sevgi hekayəsi deyil, bu, bir insanın öz ruhuna etdiyi səyahətdir. Dublinin tarixi küçələri... Sərgidə qarşılaşan iki doğma ruh... Və yarımçıq qalan hisslərin ağrısı... Oxucu bu hissləri oxuyanda sevginin ilk həyəcanı ilə tanış olacaq.
“İçimdəki Henri” hissəsində müəllif insanın öz içindəki ikinci “mən”lə üzləşir – baş tutmayan arzular, susdurulmuş duyğular və qaça bilmədiyi həqiqətlərlə. “Gəncliyimə məktub” isə zamanla dialoqdur: itirilmiş illər, peşmanlıqlar, amma eyni zamanda, güclənmiş iradə və özünü anlama prosesi. Sənin səhvlərinin və başqasının səhvlərinin ömrümüzdə buraxdığı dərin izləri göstərir. “Söndürmədiyim işıq” isə daxili azadlığı qorumağın və işığı sönmədən saxlamağın gücünü vurğulayır.
“Henri və Joliya” romanı xəyali bir qadın obrazının hekayəsindən bəhs edir. Sevgi əvvəl-əvvəl yazıda doğulur, baxışda böyüyür, toxunuşda tamamlanır və birlikdə qurulan həyatla ömrə çevrilir.
Bu əsər oxunmaq üçün deyil – hiss etmək və öz daxili dünyanda rezonans yaratmaq üçün yazılıb. Hər hekayə bir ruhun izidir.
Rəylər
Rəy yaz